ببینید،آن موسیقییى که انسان را غافل مىکند و داخل خلسهى شهوانى مىبرد،حرام است؛
چه موسیقى ایرانى باشد،چه موسیقى فرنگى باشد، چه موسیقى هندى باشد، چه موسیقى عربى باشد؛ فرقى ندارد.
آن
چیزى که در اسلام ممنوع است، این است؛ حالا شما ببینید چگونه چنین
موسیقییى بهوجود مىآید.البته این چیزى که من گفتم، جزو معیارهاى شناخته
شده و جزو آن موضوعات حقوقى و فقهى ما نیست؛من دارم لب و عصارهى مطلب را به شما مىگویم. الهاء، یعنى کسى را غافل کردن و از خود بىخود کردن.
غافل کردن از چه؟ انسان از درد دندان که غافل بشود، خوب است؛ اینکه بد
نیست. الهاء، یعنى غافل کردن از آن جهت و هدف و حرکت و راه خودش، و به
تعبیر اسلامى و دینى - که مربوط به همهى ادیان است؛ این تنها مربوط به
اسلام هم نیست - غافل کردن از خدا.بیانات مقام معظم رهبری در دیدار اعضاى گروه اجتماعى صداى جمهورى اسلامى ایران
1370/11/29
چارلز دانشجوی انگلیسی،به طعنه به همایون همکلاسی ایرانیش گفت: چرا خانم های ایرانی نمی تونن به راحتی با مردا دست بدن.یعنی وضع آقایون ایرانی اینقدر بده که نمیشه باهاشون دست داد.همایون در جواب گفت:مگه ملکه ی انگلیس با همه دست میده و با همه ارتباط داره..چارلز عصبانی شد و گفت: نه اون مکله هست فقط آدم های خاص می تونن باهاش دست بدن و رابطه داشته باشن.همایون گفت: خانم های ایرانی همه ملکه اند
و حال زمین گیر شده ایم...
آسمانی ها پشت سرمان آب بریزید تا برگردیم...
...
از زمین تا آسمان راهی نیست با حسین
خدایا خیلی وقت بود که دنبالت می گشتم، یا شاید دنبال همان جرعه ای آرامش که نمی یافتم.
سرگشته بودم... تشویش تمام وجودم را فرا می گرفت. اما غافل اینکه تو را باید جایی دیگر جستجو کرد، جایی که فقط توباشی. چه کودکانه بود جستجوهای «من» برای رسیدن به«تو»... حال آنکه تو در کنار من بودی ولی تو را در میان خلقت جستجو می کردم...(1)
محبتت را در میان محبت و وابستگی های دلم جستجو می کردم و نمی دانستم که محبت زلالت همرنگ دل بستگی هایم به دنیا نیست.
آری در قلبم به دنبالت بودم غافل اینکه قلبی که پر است از هرچیز! و پر است از دلبستگی به دنیا جای تو نیست...
دوستانم را دوست داشتم نه فقط به خاطر تو، که در کنار رضایتت، رضایت دلم هم در نیتم هویدا بود. آنجا بود که از کم لطفی ها شاکی شده و خود را حق به جانب می دانستم. مرا ببخش
خجلم که هنوز فارق از دنیا نشده ام و خرسندم و شاکر که...
خدایا به سوی تو آمده ام،
مرا به من بازمگردان
(1)معصوم علیه السلام: بین مردم باشید اما با مردم نباشید.
وز غم این ره بی توشه تنم می لرزد...
شاعر مهدی سهیلی